Lijst ondertekenaars Den Haag verklaring

De Hirak in Nederland krijgt steeds meer steun. De Den Haag verklaring die bedoeld is om aandacht te vragen voor de Badil-info journalisten Hamid El Mahdaoui, Rabie El Ablak en de burgerjournalisten Mohamed El Asrihi, Abdelali Houdoe, Hussein El Idrissi en Fouad Essaid, die zijn veroordeeld tot celstraffen tussen de 3 en 5 jaar.

Het is door meer dan 60 journalisten, schrijvers en politici ondertekend. Een belangrijk signaal dat men hier in Nederland niet eens is met de slecht behandeling van de journalisten. Minister Stef Blok zal op zijn verantwoordelijkheden worden gewezen naar aanleiding hiervan.

Ondertekend door:

Media
Koen Greven: Correspondent Spain, Morocco and Portugal for NRC, De Standaard and Por Favor

Eric Smit: Fellow-founder and Chief Editor Follow the Money

Dieuwertje Kuijpers: Journalist Follow The Money, Nieuwe Revu, De Groene Amsterdammer, Quote. Columnist Atlantisch Perspectief

Tan Tunali: Journalist De Groene Amsterdammer. Stichting Reportaj. Former Correspondent Turkey

Yvonne Zonderop: Independent author. Chairwoman. De Groene Amsterdammer. SER Magazine, FD Mediagroep, Omroep Human, UNESCO, Sociaal Cultureel Planbureau, Anne Vondelingprijs

Sinan Can: Investigative journalist and documentary maker. BNNVARA

Egbert Wever: Editor Vredesmagazine

PEN Nederland: Writers Association committed to the freedom of expression for oppressed writers and journalists worldwide.

Chris Buur: Chef V, Magazine, Boeken & Wetenschap. De Volkskrant

Abdelkader Benali: Author, columnist

Ward Wijndelts: Chief Editor Vrij Nederland

Joyce Brekelmans: Editor en radioproducer at BNN VARA

Nadia Ezzeroili: Journalist De Volkskrant

Hassan Bahara: Journalist De Volkskrant

Lamyae Aharouay: Political editor NRC. Podcast: Haagse Zaken

Dirk Koppes: Journalist. Reporters Online, Sensor Magazine. Freelance Intermediair, Winq

Sietske de Boer: Journalist and Author. Worked in Morocco for 12 years

M.S. Amezian: Freelance journalist

Youssra Addou: Arabic linguist / Middle East / Journalist

Nouredinne Amrani: Freelance journalist. European Parliament

Thomas van Linge: Reporting on (and mapping out) wars and uprisings

Tofik Dibi: Writer and documentarymaker

Elif Esitman: Journalist Het Financieele Dagblad

Btissam Akarkach: Writer ‘Opstand in de Rif’

Teun Voeten: Photojournalist en anthropologist

Hafid Akallouch: Journalist RTV

Yassin Akouh: Journalist and writer, Knack and others

Kasper Goethals: Reporter at large for De Standaard

Rosa van Gool: Author and editor. De Gids, De Volkskrant, NRC Handelsblad and De Groene Amsterdammer

Mohamed Bouzia: Freelance journalist

Asis Aynan: Writer. Initiator Berberbibliotheek

Sara Berkeljon: Chef Leven & Media / Interviewer / Katern V, De Volkskrant

Ewout Butter: Independent researcher, (play)wright. Republiek Allochtonie

Enith Vlooswijk: Freelance sciencejournalist, fact checker at De Volkskrant, columnist (De Ingenieur, C2W, UToday)

Lotfi El Hamidi: Editor NRC. Former fellow De Groene Amsterdammer

Frederique de Jong: Podcast ‘Frederique Vraagt Door’ Follow The Money, Chief editor Jordaankrant

Rasit Elibol: Editor De Groene Amsterdammer

Kim van Keken: Journalist De Groene Amsterdammer, Quote and others

Lise Witteman: Journalist. Follow The Money, De Groene Amsterdammer, Vrij Nederland

Annelies Arendsen: Social media coördinator at RTL Nieuws

Jan Postma: Essaywriter for literary magazines De Gids and Das Magazin. Writes for De Groene Amsterdammer.

Stan Putman: Regular freelancer internet editorial staff De Volkskrant

Johan van de Beek: Investigative journalist. Columnist. Author. De Limburger

Nikki Sterkenburg: Writes and researches at Follow The Money, RTLZ, Vrij Nederland,

Clarice Gargard: Journalist, NRC-columnist and program developer. BNNVARA, AT5, Vogue, the Correspondent and others

Sakir Khader: Documentary filmmaker for VICE. Covering migration, Syria and the wider Arab world.

Ewout Klei: Journalist and editor De Kanttekening. Columnist Jalta.

Rena Netjes: Published in Parool, BNR, Bureau Buitenland, NRC, NYT, Newsweek, Jalta, VRT radio.

Okke Ornstein: Investigative journalist and TV producer. NTR, Radio Netherlands, Het Parool, De Volkskrant and Newsmax.

Rik Goverde: Freelance journalist and photographer for North & West Africa.

Fidan Ekiz: Journalist, host De Nieuwe Maan, documentarymaker, columnist AD, former Correspondent Turkey for RTL nieuws, GPD and others

Jerry Goossens: Journalist. Writer. Columnist. Algemeen Dagblad

Thijs de Korte: Head of Access Services NL at Red Bee Media

Mohammed Benzakour: Writer, essayist, columnist

Rachida Lamrabet: Author and jurist

Wouke van Scherrenburg: Journalist Van Scherrenburg Media en Communicatie

Lola ’t Hart: Editor De Balie

Ianthe Mosselman: Editor De Balie

Politicians
Kati Piri: PvdA. Member of the European Parliament

Sadet Karabulut: SP. Member of Parliament

Lilianne Ploumen: PvdA. Member of Parliament

Arnout Hoekstra: SP. Party Leader Europe

Bart Staes: Flemish Greens. Member of European Parliament

Cemil Yilmaz: Nida The Hague. Group representative

Den Haag Verklaring
Zonder persvrijheid geen democratie in Marokko

Op 3 mei, de Internationale Dag van de Persvrijheid, staan we niet alleen stil bij het cruciale belang van persvrijheid, maar ook bij autoritaire praktijken die de persvrijheid wereldwijd bedreigen.

Marokko afficheert zich graag als democratie of als democratie ‘in ontwikkeling’. In de omgang van de Marokkaanse overheid met de pers zien we echter niets terug van die democratische ambitie.

Marokko bungelt al jaren onderaan alle internationale lijsten en indexen op het gebied van persvrijheid en politieke en economische transparantie. Ook in 2019 komt Marokko niet verder dan een 135ste plek (van 180) op de World Press Freedom Index.

De onafhankelijke journalisten die verslag hebben gedaan van de Hirak-protesten, waaronder de Badil-info journalisten Hamid El Mahdaoui, Rabie El Ablak en de burgerjournalisten Mohamed El Asrihi, Hussein El Idrissi en Fouad Essaid, zijn veroordeeld tot celstraffen tussen de 3 en 5 jaar.

Eerder waren alleen direct getroffenen en insiders doordrongen van de stille oorlog die de Marokkaanse overheid tegen de vrije pers en moedige journalisten voert. Nu vinden de feiten hun weg naar het publiek, dankzij de berichtgeving over de uitzettingen van Nederlandse journalisten.

De Nederlandse Vereniging van Journalisten heeft minister Blok per brief gevraagd om met zijn Marokkaanse ambtgenoot in gesprek te gaan over de uitzetting van een Nederlandse journalist en over het werkklimaat voor journalisten in Marokko in het algemeen. Een lovenswaardig initiatief, dat steun en navolging verdient.

Met het ondertekenen van deze verklaring:

1. Vraag ik de Marokkaanse regering (buitenlandse) journalisten in alle vrijheid hun werk te laten doen.

2. Toon ik solidariteit met de moedige strijd van kritische journalisten en onafhankelijke media in Marokko.

3. Roep ik de Marokkaanse regering op alle gewetensgevangenen vrij te laten.

De Den Haag Verklaring
Opgesteld in de stad van Vrede en Recht.

Ondertekenen: stuur een mailtje naar: petitiepersvrijheidmarokko@gmail.com

Initiatiefnemers:

Rifproject, Bades Foundation, Comité Moulay Mohand, Rif Alert, Stichting Izouran, Stichting Noemidia

Persbericht Rifproject, Den Haag, vrijdag 19 april

Marokko: Rifproject eist herziening onrechtmatige vonnissen van Hirak- activisten

Demonstratie 20/4 in Den Haag: Voice of the Rif

De Riffijnse gemeenschap in heel Europa vraagt op zaterdag 20 april aandacht voor de mensenrechtensituatie in het noorden van Marokko. Daarom organiseren nu de Families van Politieke Gewetensgevangenen Nederland in samenwerking met Rifproject.org en S&D (Kati Piri) op 20 april 2019 vanaf 13 uur een grote Hirak-demonstratie op de Koekamp in Den Haag, gevolgd door een congres. Naar verwachting zullen honderden Nederlandse Marokkanen hun stem laten horen tegen de onrechtmatige behandeling van de Hirak-demonstranten, door de Marokkaanse overheid.

Sprekers van het congres zijn

  • Soaad Ambarak (vrouw van politieke gevangene Mohamed Jalloul)
  • Marokko-correspondent Koen Greven (NRC)
  • Hirak-activist Farida Houdoe
  • Europarlementariër Kati Piri.

De avond wordt geleid door PvdA-Tweede Kamerlid Kirsten van den Hul.

Mensenrechtenschendingen bij Hirak-processen in Marokko

Het zijn onroerige tijden in Marokko. Sinds oktober 2016 protesteren honderdduizenden mensen uit het Rifgebied, in het noorden van het land, tegen de slechte levensomstandigheden. Ze eisen meer werkgelegenheid, betere zorg, beter onderwijs en een einde aan de corruptie. De Marokkaanse autoriteiten pakken de demonstranten hard aan: duizenden verdwijnen achter de tralies. Protestleiders krijgen tot wel 20 jaar cel. Naarmate de maanden verstrijken, groeit de internationale kritiek op Marokko.

De afgelopen maanden zijn er in Marokkaanse én Nederlandse steden protesten gehouden vanwege de onrechtmatige gevangenisstraffen voor de leiders van de Hirak-beweging in het Rifgebied.

Ook Amnesty International publiceerde eerder een schokkend rapport, waarin bijvoorbeeld wordt geconcludeerd dat de strafrechtelijke veroordelingen werden uitgesproken op basis van “bekentenissen die met foltering werden verkregen”.

‘De situatie in Marokko is op z’n minst zorgwekkend’, vindt Eduard Nazarski, directeur van Amnesty Nederland. ‘Vooral op het gebied van de vrijheid van meningsuiting en samenkomst’. Hij verwijst naar schokkende bevindingen uit het rapport. ‘Het ergste is dat er marteling wordt gebruikt om “bekentenissen” af te dwingen. Nasser Zafzafi is bijvoorbeeld 15 maanden in een isoleercel geplaatst, dit is te kenmerken als marteling.’

De gerechtelijke autoriteiten van Marokko worden opgeroepen om een eerlijk proces in beroep te garanderen aan de activisten en folteringen en andere schendingen van de mensen te voorkomen.

In juni 2018 werden 54 activisten tot gevangenisstraffen gaande tot 20 jaar veroordeeld voor hun deelname aan de demonstraties van de Hirak-beweging in het noorden van Marokko. Elf van hen kwamen in augustus vrij na door Koning Mohammed VI te zijn gepardonneerd. De 43 anderen zijn in beroep gegaan. Maar ook nu blijkt dat de beroepsgang onrechtmatig is verlopen.

Interview van Rifproject met mensenrechtenadvocaat A.Bouchattaoui

Utrecht zaterdag 13 april 2019

Ticket kopen workshop “Repressie in de Rif” zaterdag 13 april

Waarom is men in de Rif de straten opgegaan?

Documentaire over de Hirak

Verslag Onrecht in de Rif: Hoe nu verder? 

Debatavond 10/3 – Utrecht 

 De Riffijnse volksopstand 

Het zijn onroerige tijden in Marokko. Sinds oktober 2016 protesteren honderdduizenden mensen uit het Rifgebied, in het noorden van het land, tegen de slechte levensomstandigheden. Ze eisen meer werkgelegenheid, betere zorg, beter onderwijs en een einde aan de corruptie. De Marokkaanse autoriteiten pakken de demonstranten hard aan: duizenden verdwijnen achter de tralies. Protestleiders krijgen tot wel 20 jaar cel. Naarmate de maanden verstrijken, groeit de internationale kritiek op Marokko. 

Een nieuw hoogtepunt wordt bereikt wanneer mensenrechtenorganisatie Amnesty International een rapport vrijgeeft. Het betreft een langdurig onderzoek naar de procesgang en levensomstandigheden van de politieke gevangenen, die hebben gedemonstreerd. 

Eduard Nazarski Directeur Amnesty International

‘De situatie in Marokko is op z’n minst zorgwekkend’, vindt Eduard Nazarski, directeur van Amnesty Nederland. ‘Vooral op het gebied van de vrijheid van meningsuiting en samenkomst’. Hij verwijst naar schokkende bevindingen uit het rapport. ‘Het ergste is dat er marteling wordt gebruikt om “bekentenissen” af te dwingen. Nasser Zafzafi is bijvoorbeeld 15 maanden in een isoleercel geplaatst, dit is te kenmerken als marteling.’

Amnesty heeft meerdere malen de Tweede Kamer opgeroepen om stelling hiertegen te nemen en Marokko krachtig te veroordelen, verduidelijkt Nazarski. De woordvoerders van de verschillende partijen zouden op de hoogte zijn gesteld van de oneerlijke rechtsgang van de Hirak-activisten.

Nazarski uit ook duidelijke kritiek op Minister van Buitenlandse Zaken Stef Blok: ‘Minister Blok heeft het niet aangedurfd om Marokko te veroordelen maar heeft ervoor gekozen om de definitieve uitspraak van de rechter af te wachten. Blok had de ambassadeur van Marokko op het matje kunnen roepen’.

Antropoloog Miriyam Aouragh haakt daarop in: ‘Men moet weten dat Nederland belangen heeft met Marokko, aangezien er bijna 400 duizend Marokkanen hier leven. Denk aan het getouwtrek rondom de toegang tot het kadaster in Marokko, het opnemen van gedeporteerde Marokkanen. Kortom: minister Blok wil afspraken kunnen blijven maken met Marokko, vandaar dat hij met een zachte stem richting Marokko praat.” 


Europarlementariër Kati Piri ziet het alsnog positief in: ‘Ik zeg niet dat ik tevreden ben met de reactie van minister Blok, maar van alle Europese ministers van Buitenlandse Zaken, moet ik hem toch nageven: hij is tot nu toe de luidste geweest. Ook al vinden wij allemaal dat het harder kan. Hij is de enige die überhaupt mensenrechten heeft aangekaart.’ 

Kati Piri Europarlementarier

Een economisch wanbeleid 

‘Kern van het probleem zit in het feit dat Marokko geen onafhankelijk sociaal-economisch beleid kan voeren, verduidelijkt antropoloog Miriyam Aouragh. ‘De voorwaarde voor Marokko om onafhankelijkheid te krijgen, was het waarborgen van de economische belangen van Frankrijk en Spanje.’ 

‘De zaak Mohsin Fikri is hier een duidelijk voorbeeld van. Mohsin was een persoon die vis kocht en doorverkocht, in dit geval zwaardvis. Dit deed hij buiten het seizoen wat volgens de Marokkaanse wet niet mag. Maar wie heeft die Marokkaanse wet vormgegeven? Dat is vormgegeven door verdragen die zijn afgesloten met Frankrijk en Spanje. Honderden jaren had de lokale bevolking toegang tot hun zeeën en grondstoffen maar daar is nu een eind aan gekomen. Maar er is geen alternatief hiervoor gekomen, men moest het maar uitzoeken.’ 

Demonstratie waarbij een spandoek met de afbeelding van Mohsen Fikri,

Unfinished business 

‘De hirak is een antwoord op al die frustraties opgebouwd in een honderd jaar. Men ging massaal de straten op. Telkens opnieuw steekt het wantrouwen naar de staat en bitterheid de kop op’, concludeert Aouragh. Men lijkt geen vertrouwen meer in de staat te hebben om hun problemen op te lossen. 

Aouragh ziet een duidelijk politiek probleem in de Rifkwestie. ‘Het gaat om de toegang tot hun grondstoffen en zeeën. De verdragen die zijn afgesloten houden geen rekening met de behoeften van de lokale bevolkingen.’ 

Marokko, een politiestaat 

Dat Marokko een politiestaat is, bleek duidelijk nadat journalist Gerbert van der Aa uit het land werd gezet. ‘Ik werd afgeluisterd, en fysiek achtervolgd. Constant in de gaten gehouden. Als buitenlandse journalist maak je geen kans op een werkvergunning, tenzij je daar gaat wonen. En eens je daar woont, krijg je een reisverbod naar Nador (stad in het Rifgebied). Ik geloof heel erg in zaken blootleggen en op die manier verandering in een situatie brengen.’ 

De rol van Europa 

Marokko ontvangt miljoenen euro’s aan ontwikkelingsgeld van de Europese Unie. De vraag is nog maar of dat te verantwoorden valt, gezien de mensenrechtenschendingen die er gaande zijn. 

Het antwoord daarop is nee, volgens Piri. Het valt niet te verantwoorden. Niet als EU-lid, en al helemaal niet als Nederlandse politicus. ‘Wij als Nederland hebben een extra verantwoordelijkheid als het om Marokko gaat. Ten eerste, omdat hier een op de vijftig Nederlanders familie of connecties heeft met het land. Dat kun je van nogal wat andere landen ter wereld niet zeggen. Maar ook omdat de Nederlandse regering 40 jaar geleden een heel actief beleid heeft gevoerd om ook vooral mensen uit te laten nodigen uit Marokko. De zogenaamde gastarbeiders, die hier het vieze en het zware werk mochten doen.’ 

Ook als Europarlementariër voelt ze zich geroepen om de situatie aan te kaarten. ‘Als je kijkt naar de handelsrelaties, allerlei akkoorden die worden afgesloten over migratie, voel ik in ieder geval als politicus een extra verantwoordelijkheid om deze situatie aan te spreken.’ 

Ook van der Aa maakt zich er zorgen om. ‘Dit soort geldstromen gaat naar landen waar de democratie nauwelijks is ontwikkeld, waar geen onafhankelijke rechters zijn, waar de persvrijheid niet wordt gegarandeerd.’ 

Piri is tevreden over de verandering die ze het afgelopen jaar op Europees niveau kon zien. Het is nog maar 13 maanden geleden dat we voor het eerst op het Europees niveau een groot debat hadden over de situatie in de Rif. 

De grootste zaal van het Europese parlement afgevoerd en 500 mensen uit 7 verschillende Europese landen kwamen bijeen. Er is succesvol gelobbyd, denk maar aan de nominatie van protestleider Nasser Zefzafi, voor de Sacharovprijs. 

De aanhoudende migratiestroom, een crisis om u tegen te zeggen 

‘De situatie in de Rif is eigenlijk misschien wel slechter geworden’, merkt Piri op. ‘We zien honderden jonge mensen in de Rif – de op één na grootste groep mensen die nu met bootjes in Spanje aankomt, zijn Marokkanen. En wij weten allemaal dat dat met name mensen zijn uit de Rif. Wat ooit hoopvol voor hen was, lijkt na de massale gevangenneming van demonstranten volledig in elkaar te zijn gedrukt’. 

Piri houdt het tegelijkertijd nuchter. ‘Ik moet ook eerlijk zijn, ondanks dat we veel bereikt hebben qua het informeren van parlementariërs, het betrekken van het maatschappelijk middenveld, heeft de Europese Unie haar beleid nog niet veranderd ten opzichte van Marokko. 

Journalist van der Aa ziet niet dat de crisis in het rifgebied een grote oorzaak is van de toenemende vluchtelingenstroom. ‘Migratie is een heel groot onderwerp in Europa en Nederland. 

Dat eerst de route via Turkije belangrijk was, daarna de stroom verschoof naar Libië, maar dat nu eigenlijk de meeste illegale migranten via Marokko naar Europa reizen. Bovendien heerst er een ‘smokkeltraditie’ in de Rif, wat dus niet betekent dat mensen vluchten van het regime.’ 

Hoe nu verder? 

Twee verschillende dingen, oppert Kati Piri. ‘Aandacht voor de situatie blijven vragen op lokaal én nationaal niveau. Op lokaal niveau door mensen te informeren, via de media, politici etc.’ Ook op nationaal niveau is er nog veel werk aan de winkel. ‘De druk opvoeren vanuit de Tweede Kamer, op de Nederlandse regering. Dat ze niet alleen zich zelf uitspreken, maar nu ook op zoek gaan naar allianties in Europa. Nederland alleen maakt niet de impact die nodig is om echt druk uit te oefenen op de Marokkaanse regering.’ 

Minister Blok met de Marokkaanse minister voor buitenlandse zaken

‘Marokko is gevoelig voor druk, omdat het juist een buurland is van Europa, omdat Marokko zo’n grote diaspora heeft in de Europese Unie, omdat het ook belangrijk voor hun is, zo’n handelsakkoord met de Europese Unie. Omgekeerd betekent dat dus ook dat als de EU zich uitspreekt, dat waarschijnlijk ook veel meer effect kan hebben. ‘ 

Ook Miriyam Aouragh eist actie vanuit de Europese politiek. ‘Wat doe je met mensen die een dubbele nationaliteit hebben die deels geclaimd worden door een andere staat?’. Ten tweede: ‘Normaliter gaat het om internationale mensenrechten, maar wat als een substantieel deel van je bevolking zich inzet voor mensenrechten van hun herkomstlanden. Dan wordt het internationale onderdeel van het nationale, hoe hiermee om te gaan?’ 

ONRECHT IN DE RIF. HOE NU VERDER?

Wij van Rifproject.org zijn zeer vereerd om u uit te nodigen naar het debat “Onrecht in de Rif. Hoe nu verder?” Het zal aanstaande zondag 10 maart plaatsvinden in het Zimihc Theater Zuilen van 19 tot 22 uur.

De sprekers zijn:
Kati Piri Europees Parlementslid
Eduard Nazarski Directeur Amnesty International
Dr. Miriyam Aouragh Antropoloog Westminster University
Gerbert van der Aa Journalist Elsevier

Het publiek zal uitgebreid in staat worden gesteld om te reageren of vragen te stellen.

Entree is gratis.

Afrikadag 13 april workshop:

Repressie in de Rif = migratie naar Europa

Bestel hier je kaartje: https://www.afrikadag.nl/tickets

Tijd: 11:30 uur tot 12:45 uur

Sprekers:
Abdessadek El Bouchtaoui (mensenrechten advocaat en politiek vluchteling),
Lilianne Ploumen (Parlementariër PvdA, portefeuille buitenlandse zaken),
Silya Ziani (activiste, zangeres en ex-politieke gevangene) (tbc)

Facilitator: Sietske de Boer

Hoe doorbreken we de vicieuze cirkel?

De eerste generatie Riffijnen migreerden in de jaren zestig naar Europa om te werken als gastarbeiders. Vlak daarvoor in de jaren ‘58/’59, ook wel de jaren van lood genoemd, heeft de Marokkaanse kroonprins Hassan met bruut geweld de volksopstanden in de Rif tegen een pan-Arabische natiestaat neergeslagen. Nog altijd geldt er een militair decreet voor het gebied. De migratie is dus zowel economisch als politiek gemotiveerd.

Op 28 oktober 2016 wordt Mohsen Fikri vermorzeld door een vuilniswagen, nadat hij zijn door de politie geconfisqueerde vis achterna sprong. Zijn dood leidt tot massale protesten tegen het militaire decreet en de marginalisering van de Rif. Een jaar lang wordt er vreedzaam gedemonstreerd. De Marokkaanse staat grijpt wederom hard in, en arresteert honderden activisten. Ze worden gemarteld en krijgen soms tot wel 20 jaar gevangenisstraf. Hierdoor maakt hoop wederom plaats voor wanhoop. De migratie naar Europa neemt opnieuw een vlucht.

Meer weten over de situatie in het RIF? Volg deze workshop van Rifproject tijdens de Afrikadag.

Taal: FR & NL (translation NL – FR / FR – NL available)
Organisatie: Rifproject

Must read “Opstand in de Rif”

Oktober 2016. De Marokkaanse politie neemt een lading zwaardvis van Mohsin Fikri in beslag. Omdat de jonge visboer uit Al Hoceima weigert smeergeld te betalen, dreigen de agenten ermee zijn vis in een vuilniswagen te gooien. De verkoper springt uit protest in de vuilkar. Uitgerekend op dat moment schieten de persen in actie. Een omstaander filmt zijn gruwelijke dood en een dag later wordt in de Rif, het gebied in het noorden van Marokko waar de meeste Europese Marokkanen hun wortels hebben, een nieuwe beweging geboren.

In dit boek reconstrueren de auteurs het verhaal achter de Hirak, zoals de massale opstand wordt genoemd in de Rif. Het is een relaas van structurele achterstelling en verwaarlozing en een falend beleid rond werkgelegenheid, onderwijs, gezondheidszorg en infrastructuur. Het vertelt ook hoe de Marokkaanse overheid de opstand onderdrukt, met de arrestatie van boegbeeld Nasser Zefzafi als pijnlijk hoogtepunt. Maar Opstand in de Rif zoekt ook naar antwoorden in de geschiedenis, van de strijd tegen de Spaanse en Franse bezetters tot de Riffijnse republiek van Abdelkrim.

Met foto’s van Mohamed Al Asrihi en bijdrages van M’hamed El Abdouni, Koen Bogaert, Najet Boulafdal, Miriyam Aouragh, Rachida Lamrabet, Habib el Kaddouri, Asma Ould Aissa, Btisam Akarkach, Jamal El Kattabi en Norah Karrouche.

Met een voorwoord van Nasser Zefzafi 

Interview met dhr. Ahmed Zafzafi

Volledig interview met dhr Zafzafi in het kader van de hirak en de politiek gevangenen. Interview is gehouden door journalist Youssra Addou. De ondertiteling is verzorgd door https://lugha.eu.

Dhr A. Zafzafi is de vader van Nasser Zafzafi, het symbool van de hirakbeweging in de Rif. De heer A. Zafzafi is aangewezen door de politiek gevangen als vertegenwoordiger. In dit interview vertelt de heer Zafzafi wat de ontberingen zijn waar de gevangen aan blootgesteld worden. Hoe de families hieronder lijden en de oorzaken van de erbarmelijke situatie in de Rif.