WET IN MAROKKO MAAKT CORRUPTIE AANTREKKELIJK

Een belangrijk instrument om corruptie te bestrijden en belangenverstrengelingen inzichtelijk te maken, is het systeem waarbij bezittingen en inkomens van ambtenaren en rechters openbaar worden gemaakt. Zij worden dan verplicht om aan het begin, tijdens en aan het eind van hun ambtsperiode op te geven wat hun bezittingen, inkomsten en uitgaven zijn geweest aan de toezichthoudende instantie.

Om effectief te zijn zal de beambte in zijn declaratie alle inkomstenbronnen, leningen en giften moeten opgeven, maar ook alle uitgaven. Ook eventuele belangen in bedrijven of dergelijke moeten geregistreerd worden.

Hoe zit het in Marokko?

In artikel 158 van de Grondwet van 2011 staat dat alle publieke personen een declaratie van hun bezittingen, inkomsten en uitgaven moeten opgeven. Er staat in de wet niet duidelijk dat deze wet bedoeld is om illegale verrijking tegen te gaan, maar men neemt aan dat dit de bedoeling is.

Wat echter niet staat opgeschreven, is dat je eventuele belangenverstrengelingen moet opgeven. Dat kan er anders namelijk voor zorgen dat een rechter onpartijdig gaat oordelen, en daarbij baat kan hebben.

Volgens de wet hoeft een ambtenaar, rechter of parlementariër alleen inkomsten uit arbeid en vermogen op te geven. Giften, erfenissen en opbrengsten uit verkochte bezittingen vallen daar niet onder. Zelfs als er blijkt dat iemand meer heeft uitgegeven dan er binnen is gekomen, kan de rechter zich altijd op het standpunt beroepen dat het een gift is, en kan hij daarvoor niet vervolgd worden.

Film waar mogelijk sprake is van een corrupte rechter

Bezittingen hoeven pas vanaf een bepaalde minimumwaarde opgegeven te worden. Voor huizen is dit de koopprijs. Voor zaken als juwelen, aandelen, obligaties of kunst geldt dat pas vanaf een waarde van 300.000 dirham (€30.000). Men kan in bepaalde gevallen zelfs tot 30 keer het jaarsalaris aan juwelen of aandelen kopen, zonder dat men dit hoeft op te geven. Uiteraard werkt dit corruptie in de hand.  Dan hebben we het nog niet over uitgaven aan luxefeesten en reizen, die hoeven per definitie niet opgegeven te worden.

Ook de hoeveelheid contant geld hoeft niet opgegeven te worden. Vanzelfsprekend werkt dit geldverduistering in de hand.

Wie valt in Marokko onder het declaratiesysteem?

Rechters, parlementariërs – eigenlijk vallen alle ambtenaren onder deze wet. Dat zijn er dus meer dan 100 duizend, zonder hun families erbij opgeteld. Dat laatste omdat er wel rekening wordt gehouden met de wet ondermijnen door valuta op naam van familieleden te zetten. Toch zit daar ook een beperking in: Alleen wat betreft huizen, grond of auto’s moet je alles declareren. Inkomens of giften worden niet gecontroleerd.

Wordt deze wet wel toegepast?

Er zijn 5 instellingen waarbij je declaraties kan indienen. Verder wordt er niet nagekeken of de declaraties waarheidsgetrouw zijn. Effectief is de wet dus niet. De declaratie zelf trouwens ook niet; die wordt nog op papier ingevuld en aangeleverd. Dat maakt het onmogelijk om alles te controleren: zelfs steekproefsgewijs gebeurt dat niet. Daarvoor missen ze personeel, de financiële expertise en een effectieve samenwerking met alle verschillende instanties zoals de belastingdienst en het kadaster.

Er is dan ook geen enkel rechtszaak voortgekomen uit de controles door die instanties. Dit toont al aan dat corruptiebestrijding geen prioriteit is. Zelfs met de weinige middelen die men nu heeft, zou het al mogelijk zijn om de grote corruptieplegers strafrechtelijk te vervolgen.

De ervaring in andere landen leert dat het effectief is om declaraties openbaar te maken.  Op die manier kunnen burgers, ngo’s, en media zich over corrupte figuren buigen en aan de bel trekken. In Marokko zijn declaraties strikt geheim, en dus niet toegankelijk voor het grote publiek. Zelfs als je vervolg wordt, word je hooguit beboet. De boete bedraagt nauwelijks 2000 euro. Leg dit maar naast het feit dat men soms pas een uitgave declareren vanaf 30 keer de waarde van het jaarsalaris.

Kortom: de wet in Marokko maakt corruptie heel aantrekkelijk.
De pakkans is klein, en de straffen zijn niet noemenswaardig.

Artikel is gebaseerd op het onderzoek van Transparency International, voor link naar het onderzoek: https://www.transparency.org/whatwedo/publication/asset_declarations_in_morocco_illicit_enrichment_and_conflicts_on_interest

Unesco plaatst ontstaan Tifinagh voor het Arabisch schrift

De Unesco heeft in een brochure uitgegeven in 2017 aangegeven dat het Berberschrift, genaamd Tifinagh, in de 3e eeuw voor Christus is ontstaan en het Arabisch schrift in de 2e eeuw voor Christus.

Berber alfabet een van de oudste schrijfwijzen.

De Algerijnse presidentskandidaat Abdelkader Bengrina, pan-arabist, roept op om, de Amazigh taal dat in het Tifinagh geschreven wordt, te verbieden. Deze roep tot de vernietiging van een van de oudste geschreven talen, is niks minder dan een aanval op het cultureel erfgoed van de mensheid. Er gaan nu velen stemmen op in Algerije op om dit soort racistische uitingen strafbaar te stellen.

Link naar de brochure van Unesco: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000260736/PDF/260736eng.pdf.multi

Vertaling raptekst “Leve het volk”

De rapclip “3ash acha3b” die de afgelopen twee weken 13 miljoen keer al is bekeken op het officiële kanaal van de rappers Weld l’Griya 09 ft. LZ3ER , GNAWI – (Prod by 88.YounG).De aanklacht aan het adres van het regime van Marokko, in de vorm van een rap, is nu vertaald in het Nederlands.

De rapclip die Marokko veroverd heeft

Ludiek protest activisten, tegen claim dat Zefzafi de gevangenisbewaarders geslagen heeft

Nadat Zefzafi bekend maakt aan de wereld dat hij gemarteld is, zijn de gevangenisbewaarders met een verklaring gekomen dat juist zij slachtoffer zijn geweest van geweld van de kant van Zefzafi. Om deze claim kracht bij te zetten, zijn ze naar buiten gekomen met de volgende foto:

Gevangenisbewaarders aan de “zuurstoftank”

Op de gewraakt foto is te zien dat het zuurstofmasker nergens op is aangesloten. Waardoor de claim dat ze in elkaar zijn geslagen door Zefzafi belachelijk wordt. Hierop besloten activisten om naar buiten te komen met foto’s waarop dit belachelijk wordt gemaakt.

Filmtip: KHAMISS 1984.

Op donderdag 19 januari 1984 gingen duizenden Marokkanen de straat op om te protesteren tegen de economische situatie van het land. Maar de ernstige repressie van de politie leidde tot opstanden, waardoor veel gewonden en doden vielen.

Tegen deze historische gebeurtenissen speelt de film zich af. Die nacht brengen Khamis en zijn vrouw de avond thuis door. Plots worden kogels in de buurt afgeschoten. Iemand klopt op hun deur. Dit zijn een paar gewonde studenten die hun toevlucht zoeken.castMimoun Zanoun, Samira El Maslouhi, Chaimae Allaoui, Mohamed Brnsaid, RafiK Barrajjal, Rachid amatough, Benaissa El Mestiri.

Wanneer: zaterdag 30 november

Waar: Cinerama Filmtheater, Westblaak 18
3012 KL Rotterdam

Tijdstip: 19:00 tot 21:30

ORGANISATIE BADES CINECLUB

Bades Foundation is een organisatie die het cultureel en historisch erfgoed van de Rif in de Lage Landen promoot de organisatie wil dit doel op allerlei manieren bereiken. Bijvoorbeeld door de viering van Amazigh Nieuwjaar in Rotterdam, met muziek en poezie. Maar ook door publicaties over dit erfgoed. Verder laat Bades graag de nieuwe filmproducties in het Riffijns Tamazight-taalgebied: Cineclub. Eerder waren bij Bades o.a. de volgende films te zien: Adios Carmen van Mohamed Amin Benamraoui, Briser el silence van Tarik El Idrissiden en Iperita van Mohamed Bouzaggou. Dit jaar zal de film Khamis 1984 van laatst genoemde regisseur vertoond worden

Khalid El Haj Said politiek vluchteling uit de Rif: “Er zijn pogingen gedaan door de politie om mij in gevangenschap te verkrachten”

Politiek vluchteling Khalid El Haj Said (18 jaar) heeft, tijdens het praatprogramma Jafar Tok van Deutche Welle TV, aangegeven het slachtoffer te zijn geweest van pogingen tot verkrachting tijdens zijn gevangenschap in Marokko.

Khalid tijdens de herdenking van Mohsin Fikri in Parijs op zaterdag 26 oktober

Khalid werd op 16 jarige leeftijd veroordeeld tot twee maanden gevangenisstraf wegens deelname aan de vreedzame hirak-beweging. De staat klaagde hem aan voor “het in gevaar brengen van de territoriale integriteit van het land”.

Khalid geeft aan dat hij is geslagen, uitgescholden en dat er meerder malen pogingen tot verkrachting zijn gedaan door de dienstdoende agenten. Khalid heeft hier meerdere malen klachten voor ingediend bij de mensenrechtenorganisaties, maar die hebben er niks mee gedaan.

Nadat hij vrij was gekomen, is hij doorgegaan met het verkondigen van zijn mening over de situatie waarin Marokko en in het bijzonder de Rif zich bevindt. Hij voelde zich onveilig omdat men hem meerdere malen hebben bedreigd om hem weer te aresteren.

Hierop besloot Khalid te vluchten naar Nederland om zich in veiligheid te brengen. Dit verhaal is kenmerkend voor vele vluchtelingen vanuit de Rif naar Nederland.